Directe actie heeft soms een verschillende betekenis voor verschillende mensen en betekent niet per definitie 'illegaal'.

Directe actie kan een vorm van directe democratie zijn. In een tijdperk waarin multinationals met steun van regeringen beslissingen nemen met verstrekkende gevolgen voor ons leven en onze toekomst, is het aan ons om de macht opnieuw op te eisen. Dat kan door ons effectief te verzetten tegen wat uitgespookt wordt door die gevestigde belangen die de planeet zien branden terwijl ze hun geld tellen. De mogelijkheden voor politieke participatie rond de klimaatkwestie die grote bedrijven en regeringen ons leveren zijn beperkt tot consumptiekeuzes. Zij schuiven valse ‘oplossingen’ naar voor, waar zij winst uit halen, terwijl ze doen alsof ze bezorgd zijn over onze toekomst. Ons individueel consumptiegedrag veranderen en ons heil zoeken bij de politici zijn niet de enige mogelijkheden om de klimaatchaos te stoppen of te verminderen. Ja, we moeten gloeilampen vervangen, en meer met de fiets rijden, maar we moeten ook collectief in actie schieten om een nieuwe maatschappij te creëren.

Directe actie is een vorm van empowerment. In plaats van een passieve rol, waarbij beslissingen genomen worden door anderen in functie van hun eigen winst, kiezen we voor een actieve rol, en trachten we een verschil te maken door zelf tussen te komen. Het verlammende gevoel van machteloosheid valt weg als je aan een wereld tracht te bouwen waar je zelf in wil leven.

Eén van de belangrijkste motivaties van dit soort benaderingen is dat grote bedrijven maar één ding begrijpen: winst. Ze laten zich niet leiden door de sociale gevolgen van hun activiteiten. Directe actie tracht dat onevenwicht te corrigeren.
 
Directe actie betekent dikwijls ons lichaam in de weg leggen van wat gestopt moet worden, zelf een stok in hun wielen te worden. Het is een duidelijke en zichtbare demonstratie van hoe beslist we zijn om iets niet door te laten, en om te laten zien wat we willen. In die zin is het hele klimaatactiekamp eigenlijk een directe actie.
 
Directe actie heeft een lange traditie en is een belangrijk democratisch instrument, dat toelaat aan mensen wiens stem normaal niet gehoord wordt om toch op betekenisvolle wijze te participeren in het besluitvormingsproces. De arbeidersbeweging, de suffragettes, anti-slavernijcampagnes en de burgerrechtenbeweging gebruikten allemaal directe actie om hun doelen te bereiken. Over de hele wereld en geschiedenis heen hebben mensen het onmogelijke kunnen winnen met behulp van directe actie.
 
Dit betekent niet dat drukkingsgroepen en allerlei campagnes niet belangrijk zijn: we moeten beide doen, van alle kanten druk zetten op bedrijven en regeringen, om zeker te zijn dat hun plannen geen doorgang vinden. Door samen op verschillende manieren actie te ondernemen proberen we ervoor te zorgen dat regeringen en bedrijven begrijpen dat we het serieus menen met de strijd tegen de globale dreiging van klimaatverandering.